Hoe de score werkt

De score leest hoe je vraagt en nooit wat de klant antwoordde, dus een klant die afdwaalt kost je geen punten, terwijl een vraag met het antwoord erin dat wel doet.

Waar de score naar kijkt

Negen gewoontes uit het switch-interview, elk gescoord van 0 tot 100 op de zetten die je deed. Het gewicht zegt hoeveel elke gewoonte meetelt in het totaal.

Hoe de score gecontroleerd werd

Jonas bouwde de scoring op de switch-interviewmethode en testte ze op tien echte switch-interviews van ervaren interviewers. Elke zet in die interviews werd met de hand gelabeld en de scores van de scorer werden zet per zet met die labels vergeleken.

Tien interviews tonen waar de scorer zich vergist. Ze bewijzen niet dat de scorer juist is, en daarom publiceren we nog geen percentage.

Wat nog getest wordt

Een onafhankelijke beoordelaar, die de scoring niet mee bouwde, labelt interviews die de scorer nooit gezien heeft. Zodra dat klaar is, publiceren we de vergelijking op deze pagina, onafhankelijk of het goed of slecht nieuws is.

Een voorbeeldrapport

Dit rapport komt van een oefenronde met de AI-klant, dus er zit geen echte klant in. Het is hetzelfde rapport dat je per mail krijgt als je een eigen interview laat beoordelen. Het interview was in het Engels, dus de zinnen die het rapport aanhaalt, blijven in het Engels.

Lees het hele interview (in het Engels)

Totaal: 85 op 100

Wat goed ging

Je opende met een schoolvoorbeeld: het documentairekader, de geruststelling dat er geen foute antwoorden zijn en de uitdrukkelijke toestemming om terug te spoelen kwamen samen in één vlotte opzet. Zo voelde de deelnemer zich meteen op haar gemak en wist ze welke diepgang je daarna zou vragen.

Wat je eerst verandert

Het beslissende moment, de precieze dag, plaats en handeling waarop de deelnemer besloot te boeken, werd nooit vastgepind. Je ging van "het venster ging open" meteen naar alternatieve bestemmingen, zonder even stil te staan om die scène te reconstrueren.

Wanneer een deelnemer het moment noemt waarop een beslissing echt werd ("that was the window"), stop dan en vraag waar ze was en wat ze concreet deed: een tabblad openen, een bewaarde foto bovenhalen, een bericht sturen. Doe dat voordat je naar een andere vraag gaat.

Hoe bruikbaar het interview is

Het kernverhaal is er: een tien jaar slapend bladwijzer, een gesprek op een bruiloft dat die weer wakker maakte, twee jaar werkdruk, een venster eind mei en een Pull naar avontuur en solo-autonomie. Alternatieven (geen) en andere mensen (papa, Diane) kwamen aan bod en kregen antwoord. Het deel dat een analist het meest nodig heeft ontbreekt echter: de boeking zelf en wat die dag de aanleiding was. Er is geen prijs, budget of betaling, geen Anxiety over solo naar een onbekende regio gaan buiten de lockbox, en geen echt nadien buiten één samenvattende zin. De interviewer groef in namen (de app, de groomsman, Diane) en besteedde meerdere beurten aan solo versus groep in percentages, in plaats van vooruit te lopen door de weken na de bruiloft. Goed emotioneel doorvragen rond 'adventure' leverde het beste materiaal op, maar het koopbesluit, het geld en de Anxiety-forces blijven een skelet dat andere interviews ernaast nodig heeft.

Gewoonte per gewoonte

  • Introductie en vertrouwen100

    Je opende met alle drie de zetten die vertrouwen openen: je kaderde de sessie als het verhaal van de deelnemer zonder juiste of foute antwoorden, je gaf de documentairemetafoor om te laten zien dat je naar gedetailleerde vragen toewerkt, en je gaf uitdrukkelijk toestemming om vragen over te slaan en om terug te spoelen en eerdere antwoorden te verbeteren.

  • De tijdslijn100

    Je bouwde de hele switch op als een reeks: de slapende gewoonte vinden, het gesprek op de bruiloft dat die weer wakker maakte, het werkvenster dat de deur opende en het afwegen over extra steden. Daarna las je de hele volgorde terug om te laten verbeteren, en je gebruikte de fases als een soepele checklist in plaats van een vast script.

  • De Forces86

    Je bracht alle vier de forces boven: de Push van twee zware werkjaren, de Pull van de ruin bars van Kovár en de muzikale geschiedenis van Strell, de Anxiety van de aankomst om middernacht bij de lockbox en de Habit van solo versus groep reizen. Maar je vroeg nooit of er iets was dat de reis bijna tegenhield, en je pinde elke force niet vast aan een eigen moment. Voor 100: de optie 'niets doen' gevraagd (optioneel) (niet gedaan); elke force aan een moment gekoppeld (gevorderd) (niet gedaan).

    Toen de deelnemer vertelde dat ze 'just in case' hotels in de buurt opzocht terwijl ze op die donkere binnenplaats stond, was dat een signaal van een remmende force dat recht voor je neus lag. Vraag op dat moment: 'Was there a point — either that night or earlier when you were booking — where you thought about not going through with it?' Zo hang je een Anxiety aan een echt moment in plaats van het impliciet te laten.

  • Eén echte gebeurtenis67

    Je verankerde het gesprek in een echte gebeurtenis uit het verleden en reconstrueerde de dag, de plaats en de mensen rond het moment op de bruiloft heel mooi. Maar je gleed naar 'waarom'-terrein toen je vroeg wat de keuze van de bestemming dreef, en dat nodigt uit tot rationaliseren in plaats van het opnieuw afspelen van wat er gebeurde. Voor 100: wat er gebeurde, niet waarom (het omgekeerde gebeurde bij "Can you explain it um what made you choose for Eastern Europe and those three cities?").

    Meteen nadat de deelnemer zei 'it clicked something in my memory because I had saved photos of those exact places in a bookmarking app like ten years earlier', vroeg je wat haar Oost-Europa deed kiezen. Op dat moment had je in de scène moeten blijven: vraag wat ze deed de avond dat ze van de bruiloft thuiskwam. Opende ze die avond de app, of gingen er eerst een paar dagen voorbij? Die ene microscène had de uitleg vervangen door een replay.

  • Het koopmoment en het eerste gebruik50

    Het eerste gebruik legde je goed vast door achteraf te vragen hoe de reis was gegaan, maar het beslissingsmoment zelf miste je: toen je naar alternatieven vroeg, sprong je meteen naar alternatieve bestemmingen, in plaats van te vertragen rond de precieze dag, plaats en mensen toen de deelnemer besloot te gaan. Voor 100: het beslissingsmoment: dag, plaats, mensen en wat er op tafel lag (het omgekeerde gebeurde bij "So you picked Kovar, did you also think of alternatives?").

    Toen de deelnemer zei 'that was the window — that was when I finally felt like I could leave', zat het beslissingsmoment recht voor je neus. Meteen nadat ze beschreef hoe het centrum eind mei stabiel werd, vraag je: waar was je toen je besefte dat het venster openging, aan je bureau, thuis, alleen? Wat deed je op dat moment concreet: een browser openen, de bladwijzer-app bovenhalen, iemand een bericht sturen? Die scène vastpinnen had je het volledige beslissingsmoment gegeven dat het criterium vraagt.

  • De Energies83

    Je bracht de emotional Energy goed boven door door te vragen naar het gevoel dat het gesprek op de bruiloft losmaakte, en je raakte de social Energy aan door naar Diane en haar naam te vragen. Maar je vroeg nooit wat de reis praktisch moest opleveren aan een maat, waardoor de functional Energy onbelicht bleef. Voor 100: de functional Energy gehoord, met een maat (niet gedaan).

    Toen de deelnemer beschreef hoe ze om middernacht, met jetlag, op een donkere binnenplaats een kaart opende om reservehotels te zoeken, ging je door naar het bevestigen van het avontuur in plaats van te vragen wat dat moment praktisch kostte. Daar had je kunnen vragen wat ze moest regelen om de hele reis mogelijk te maken: vrije dagen, een budget apart, logistiek alleen: zo breng je de functional Energy boven met een echte maat.

  • Luisteren en doorvragen100

    Je bouwde elke vraag consequent op het laatste antwoord van de deelnemer, las het verhaal op een sleutelmoment terug om te laten verbeteren en speelde haar eigen woorden naar haar terug, allemaal zonder je vragen te laden met ingebouwde antwoorden.

  • Vage woorden openmaken60

    Je maakte 3 van de 20 vage woorden van de klant open: "two really intense years", "pressure had been building", "adventure". Niet opengemaakt: "a lot", "way overdue", "pilgrimage", "recognition", "someday", "chronic", "stable point", "a lot of it just sits there", "outside of your place", "very deliberate", "better", "background hum", "most like myself", "more emotional than I expected", "recalibrated something", "two very heavy years", "a little short". Ongeveer 5 openmaken levert de volle score op, want niet elk vaag woord moet open, alleen de woorden waar het verhaal om draait. Voor 100: let tijdens het gesprek op vage woorden en vraag wat ze hier betekenen. Een tweede interviewer die meeluistert en ze noteert helpt.

    Toen de deelnemer zei dat Strell 'recalibrated something — like a reset after two very heavy years', ging je meteen verder. Vraag op dat moment wat er precies gerecalibreerd voelde: wat was er anders in de dagen na thuiskomst dan voor vertrek? Hetzelfde geldt voor 'most like myself': vraag wat 'most like myself' er in de praktijk uitziet, zodat je gedrag krijgt in plaats van een etiket.

  • Afsluiten100

    Je sloot het interview af met alle drie de zetten: je nodigde de deelnemer uit om te zeggen wat je gemist had, je bedankte haar warm en echt en je vroeg uit jezelf met wie je nog moest praten, waarna je het netwerk van doorverwijzingen verder dan de directe reis uitbreidde.

Wie de score ziet

Iedereen ziet eerst het eigen rapport. Een teamlead ziet het gemiddelde van het team, en een individuele score alleen als die persoon ze deelt. Gratis uploads en hun rapport verwijderen we 30 dagen na de upload.

Hoe we transcripts bewaren en verwijderen

Laat een eigen interview beoordelen

Upload een transcript uit Zoom, Teams of Meet en krijg hetzelfde rapport per mail. De eerste twee zijn gratis.

Beoordeel je interview